Róża, niczym królowa

Róża jest krzewem z rodziny karłowatych, podrodziny różowych i rodzaju Rosa. Może być różnej wysokości czy koloru. Pędy krzewy są zazwyczaj pokryte wyrostkami, kolcami i szczecinkami (kolców nie ma np. Rosa alpina). Liście opadają na zimę, są pierzaste i posiadają przylistki. Kwiaty są osadzone pojedynczo bądź tez zebrane w wielokwiatowe kwiatostany.

Dziko rośnie w Polsce ok. 20 gatunków, z których najczęściej występującą jest róża psia (Rosa canina).

Róże rozmnażają się przeważnie z nasion, które muszą być poddane stratyfikacji. Niektóre gatunki można rozmnażać przez sadzonki zielne, niekiedy zdrewniałe bądź przez odrosty korzeniowe (np. Rosa rugosa).

W przydomowych ogrodach czy ogródkach działkowych można uprawiać każdą odmianę róż wielokwiatowych, wielkokwiatowych, czepnych, parkowych i owocodajnych. Warto jednak pamiętać, ze wybierając odmianę powinniśmy kierować zdrowotnością krzewu, ulistnieniem, dobrymi korzeniami i ciągłością kwitnienia. Jeśli róża ma dla nas znaczenie jako kwiat cięty, powinniśmy zwracać uwagę na kształt pąka  i kwiatu.

Do grupy róż wielkokwiatowych należą przede wszystkim mieszańce harbatnie (ang. Hybrid Tea) o dużych kwiatach osadzonych na długich łodygach. Kwiaty wyrastają na łodygach pojedynczo, są pełne bądź półpełne. Zarówno odcień, jak i tkanka liścia oraz jego wielkość, zabarwienie kory, ilość i jakość kolców uzależnione są od odmiany.

Hobbyści mówiąc o „róży herbatniej” lub „róży herbacianej” mają na myśli odmiany koloru złotożółto-herbatniego, o bardzo silnym zapachu. Choć takie również istnieją wśród mieszańców herbatnich, to najbardziej poszukiwane w tej grupie są odmiany czerwone (np. Alexander, Duftwolke, Roter Stern czy Mister Lincoln), czarne – w płatkach których znajdują  się duże ilości antocyjanu, czyli czerwonego barwnika  (Black Lady, Mildred Scheel, Mainzer Fastnacht), żółte (M-me Meilland, Mabella, Alexandra) czy różowe (Carlita, Carina, Mazowsze).

Róże wielokwiatowe nazywane są również różami rabatowymi lub bukietowymi, bowiem kwiatostany składają się z kilku, kilkunastu lub kilkudziesięciu kwiatów na jednej łodydze. Doskonale nadają się do masowego obsadzania rabat.

Róże parkowe to krzewy silnie rosnące, do 2,5 m o sztywnych i prostych pędach, dobrze rozgałęziające się. Są bardzo odporne na mróz i niepodatne na choroby – nie wymagają prawie żadnych zabiegów, wytrzymują złe warunki glebowe i klimatyczne. Ze względu na swe rozmiary nadają się do dużych parków i ogrodów – mogą rosnąć w skupiskach bądź samotnie.

Róże czepne wiotkie, o sztywnych pędach, raz kwitnące bądź powtarzający kwitnienie, mają do spełnienia określone zadanie – pokryć pergolę, ścianę albo ogrodzenie czy zasłonić nieciekawe miejsce w ogrodzie. Poszczególne odmiany różnią się kształtem, barwa kwiatów, a także wysokością i pokrojem rośliny czy odpornością na choroby. Do polecanych odmian należą m.in. Dorothy Perkins, Blaze Superior czy Compassion.

Róże okrywowe, to grupa róż utworzona zarówno ze starych, jak i nowych odmian. Na szczególną uwagę zasługują tu róże o typie: słabo rosnące, stanowiące osłonę terenu i zapobiegającą zachwaszczeniu. Mogą z powodzeniem zastąpić trawę. Po polecanych odmian można zaliczyć m.in.: Nozomi, Max Graf, czy Swany.