Marcowe byliny

Byliny są cenione przez właścicieli ogrodów z uwagi na łatwość uprawy oraz długi okres kwitnienia. Już w lutym – marcu zaczynają kwitnąć byliny wiosenne, z których wymienia się chociażby ciemiernika czy przylaszczkę pospolitą.

Ciemiernik biały to roślina przewrotna – zakwita wówczas, kiedy inne zapadają w okres spoczynku. Jeśli temperatura otocznia nie obniży się poniżej 0˚ , to kwitnie od późnej jesieni do wczesnej wiosny. Ciemiernik to roślina piękna i to nie tylko na rabatach, ale sprawdza się też doskonale na kwiat cięty. Jest wykorzystywany do upiększania stołów w okresie świąt Bożego Narodzenia, a nawet do wykonania wiązanek ślubnych.

Kwiaty ciemiernika białego osadzone są po jednym lub dwa na długim pędzie i rozwijają się kolejno. Roślina ma 30 cm wysokości i jest zimnozielona. Liście są dłoniasto złożone, wydłużone i dość grube. Jeśli w czasie kwitnienia rośliny nie ma silnych mrozów, to rośliny zawiązują nasiona w czerwcu. Ich zbiór jest jednak bardzo kłopotliwy, ponieważ łatwo wysypują się z torebek nasiennych. Często jednak wokół roślin matecznych pojawiają się samosiewy. W fazie pierwszego liścia właściwego można je przepikować na rozsadnik lub do doniczek. Po 3 - 4 lat uzyskujemy rośliny zdolne do kwitnienia.

Ciemierniki mogą rosnąć na tym samym miejscy nawet 10 lat. Jeśli maja odpowiednie warunki, rozrastają się i co roku obficie kwitną. Bardzo korzystnie komponują się szczególnie z przylaszczkami, zawilcami czy innymi roślinami cieniolubnymi.

W marcu rozwijają się kwiaty przylaszczki pospolitej, szczególnie w nagrzanych słońcem, ciepłych miejscach. Choć pojedyncze kwiaty przylaszczek nie są okazałe, to już kępy bylin tworzą kwietne łany i zachwycają swoim widokiem. Przylaszczkę rozpoznamy po cieniutkich, wzniesionych do 20 cm szypułkach, na których osadzane są kwiaty średnicy 1,5 – 3 cm złożone z 6-10 płatków, otwarte tylko podczas pogody. Wieczorem oraz podczas deszczu zamykają się i zwisają w dół. W czasie kwitnienia, trwającego około dwóch tygodni, płatki kwiatowe rosną i podwajają swoją długość, natomiast same liście ukazują się już po przekwitnięciu i są osadzone na długich ogonkach, trzyklapowe i dekoracyjne.

Byliny te są drobne i bardzo delikatne dlatego najlepiej jest sadzić je w skupiskach po kilka roślin niż pojedynczo. Odległość pomiędzy roślinami powinna wynosić ok. 30 cm. Przylaszczki nie są popularne w uprawie, a szkoda, bo to byliny urocze, zaś w ogrodach tworzą barwne kompozycje z krokusami i śnieżyczkami.